nadzieja umiera ostania
z szumem wiatru
nad oceanem
a my szumimy
szeleszcząc
w srebrzystość
z każdym porankiem
wdechem narodzin
odnajdujemy siebie
w każde narodziny
rozświetlą się
nasze dłonie
ku sobie
pochwycą się
ku słońcu!
Radosław Lemański
01.01.2026
Komentarze
Prześlij komentarz